مرذانگی...

بسیار هستند افرادی که فکر می کنند مردانگی یعنی ایستادگی در تمام توهین ها و تحقیرهایی که برای یک مرد میشود. بی شک چنین نیست. چرا که مردان نیز جزو بشریت هستند و با تمام عقلانیت دارای عواطف درونی. زنان غربی را بیشتر می پسندی وقتی میبنی که هیچ انتظاری از واژه به نام مرد ندارند. چنین تربیت شده اند. زنان غربی میدانند که قدم گذاشتن در یک مسیر مشترک نیازمند مشارکت دو طرفه می باشد. نه اینکه یک نفر صبح تا شب مشغول و طرف دیگر فقط درخواست. و در نهایت هر دو به روزمرگی مزمن برسند. میدانند در زندگی این دنیا خیلی از مسایل از طبیعت این زندگی ست. مثال غریزه جنسی که کاملا برایشان تعریف شده است و بسآن غول بی در پیکری که دختران شرقی برای خودشان ساخته اند بدان نمی نگرند.

خوب یادم است که با وجود عشقی که میان و من یک شخص دیگری بود چقدر از منظر جنسی مورد تحقیر قرار می گرفتم. آن نگرش هم برای من نیز تلقین شده بود که این غریزه بسیار ترس آلود می باشد. واژه هوس باز تنها واژه ای بود که برایم مکرر بود. ولی چنین نبود. با گذر زمان به این نتیجه رسیدم که این غریزه نیز چرخه ای از حیات بشریت است. زندگی با تلخی های فراوانی که دارد نباید طبیعت انسانی را نیز آلوده ی این تلخی نمود.

باید به بشریت که در باتلاق واژه های بی سر و ته به دام افتاده است تاسف خورد.